8 Comments

  1. Yolanda

    Hoi Desi, hier nu sinds een half jaar vegan en sommige van jouw moeilijke punten herken ik wel en andere weer helemaal niet. Zo reageert onze omgeving doorgaans erg betrokken en wil men er alles van weten.

    Waar ik nu wel tegen aan loop is het volgende: waar koop ik lekkere warme truien zonder wol? Wij proberen ook zoveel mogelijk afvalvrij en dus ook plasticvrij te leven, dus van fleece, nylon, acryl en polyester worden we niet heel blij. Voor mijn gevoel blijft dan alleen biologisch katoen zo ongeveer over, maar echt warm krijg ik het daar niet van denk ik….. Heb jij nog ideeën?

    • Ine

      Linnen, en bamboe, is dat een idee? Wil je geen kapitalen uitgeven, zoek dan in kringloop- of ruilwinkels (als die in je buurt zijn).

    • Desi

      Wat fijn dat jouw omgeving zo begripvol reageert! Ik moet zeggen dat er ook genoeg mensen zijn die dat in mijn omgeving doen, maar er blijven altijd wel een paar mensen tussen zitten die minder begrip hebben.

      Dat truien dilemma heb ik zelf ook. Mijn oplossing was tot nu toe om geen nieuwe truien meer te komen en op dit moment kan ik nog wel eventjes vooruit met de truien die ik heb (die voornamelijk een mix zijn van katoen en polyester). Maar inderdaad, zoals Ine zegt, lijken linnen, katoen en bamboo me het beste. En dan moet je misschien maar wat extra laagjes aandoen (dus twee dunne truien ipv één dikke?)

  2. Heel herkenbaar dit! Ik heb zelf vooral veel moeite met het “moeilijk doen” tegenover mijn omgeving, omdat bij mij niet iedereen voor veganisme openstaat. Erg lastig, want zelf eten meenemen wordt ook niet gewaardeerd… Maar ik geef niet op! Uiteindelijk wennen ze er vanzelf aan 😉

  3. Rianne

    Voor mij was mijn omgeving vertellen dat ik veganist werd de laatste moeilijke stap die ik heb gezet. Van mijn eigen familie wist ik wel dat die het zouden accepteren en niet moeilijk zouden doen. Maar mijn schoonfamilie vond ik wel lastig. Ik eet namelijk één keer in de week bij mijn schoonouders. Maar mijn schoonvader is zo lief om rekening te houden met mij. Als hij macaroni maakt, houdt hij netjes een portie apart voordat hij vlees toevoegt en zo ook met groente waar hij een melk/maizena papje over doet en met stamppot waar hij boter door doet. Verder maakt ie voor mij iets anders klaar als ze pannenkoeken eten en hij haalt sinds kort ook fruit voor mij als toetje, dit nam ik zelf steeds netjes mee, maar hij zei laatst dat hoef je niet meer te doen hoor, dat haal ik wel voor je. Zo lief! En dat voor een man van 74 jaar, vind ik echt super! 🙂

    Ik zit nu nog een beetje te dubben over kleding inderdaad. Ik heb een oud vest waar volgens mij wel iets van wol inzit, ik heb daar nog niets vervangends voor gekocht, maar zit nu steeds meer in dubio of ik het nog wel wil dragen eigenlijk. Ik gebruik hem nu als jas voor tussendoor weer zeg maar. Ik denk dat ik daar binnenkort toch wel een vervanger voor ga halen, omdat het steeds minder prettig aanvoelt.

    Verder voel ik me nu ik eindelijk de stap heb gezet om echt verder te leven als veganist ook buitenshuis beter dan ooit 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *