15 Comments

    • Desi

      Precies! Uiteindelijk maak je zelf de keuze om iets online te gooien of niet en ik denk dat het best belangrijk is om daar goed over na te denken.

  1. Ik kan me behoorlijk vinden in je verhaal. Ik deel veel van mijn hersenspinsels en ook wel over mijn leven, maar ik laat mijn familie en vrienden liever redelijk anoniem. Ik merk ook dat online en privé meer beginnen te mengen, enerzijds omdat ik meer online bekenden in het echt ontmoet en anderzijds omdat privé-personen mijn posts blijken te lezen. Dat levert vaak leuke gesprekken op oover onderwerpen waar we anders niet op waren gekomen, dus dat vind ik heel positief! Het verrijkt mijn leven beide kanten op. Maar het blijft belangrijk om je bewust te zijn dat online ook door iedereen te lezen is.

    • Desi

      Ohja, dat merk ik ook wel, dat alles een beetje begint te mengen. Wel echt super tof dat je door het internet zulke leuke mensen kunt ontmoeten, die je anders nooit zou spreken.

  2. Ik herken ook heel erg wat je zegt! Soms wil ik wel eens iets online gooien, maar dan bedenk ik me toch omdat ik bijvoorbeeld niet zou willen dat mijn baas dit wist.
    Ook houd ik mijn kinderen en mijn man anoniem. Tenzij ze ergens mee naartoe gaan, dan ontmoeten ze wel eens mensen die ik online heb leren kennen 🙂

  3. Nog meer herkenning hier! Wel gek dat je vriend je schrijfsels eerst niet bij de echte jou vond passen. Is dat nu wel zo? Alle online mensen die ik in het echt ontmoet, vind ik namelijk behoorlijk overeenkomen met hoe ze schrijven 🙂

    Ik merk ook dat ik makkelijker schrijf dan praat, ook omdat ik het inderdaad fijn vind om rustig mijn woorden te kiezen (ik schrijf echt heeeul langzaam daardoor). Eigenlijk wel fijn om me op die manier wat meer open te stellen. Voordat ik post bedenk ik me inderdaad wel hoe het zou zijn als mijn moeder/vriendin/baas/collega/kennis het zou lezen en leg ik het eerst aan mijn vriend voor als hij in mijn verhaal voorkomt. So far, so good!

    Ik krijg alleen kritiek op sommige onderzoekjes, maar die mensen hebben niet door dat ik geen full time journalist ben ofzo, haha. De leuke reacties zijn veel leuker en ik merk dat ik zelf echt invloed heb op mensen en hun groene ambities. Daar doe ik het voor 🙂

    • Desi

      Volgens mij wel, maar eigenlijk hebben we het er al heel lang niet meer over gehad. Maar in de afgelopen drie jaar hebben we elkaar ook veel beter leren kennen en heb ik hem duidelijk gemaakt dat dingen die ik op internet schrijf ook vaak anders overkomen. Dan laat ik bepaalde details weg die bijvoorbeeld niet relevant zijn voor de boodschap.

      Fijn he, om je door bloggen wat meer te openen. Ik denk echt dat ik veel meer moeite zou hebben met mezelf te uiten als ik niet zoveel had geschreven. En jaaa, jouw blog helpt zeker om mensen groener te maken. Ik vind je onderzoekjes altijd zo ontzettend fijn en uitgebreid, maar er zal vast ook wel kritiek op geleverd kunnen (maarja, dat kan met alles, toch?)

      • Dat overbrengen van een boodschap werkt denk ik trouwens ook wel beter als je het persoonlijk brengt. Dat kunnen mensen zich beter met je identificeren. Zo’n menstruatiecup vond ik bijvoorbeeld eerst wel een gek idee, maar hé als Desi hem gebruikt, dan wil ik ook wel 😉

  4. Alleen het begin lijkt even raar, maar naast dat het voor jezelf snel went, went het ook voor je omgeving.
    Mijn kinderen worden herkend en aangesproken door mijn relaties en zijn daar inmiddels wel aan gewend. Soms krijg ik zelfs felicitaties bij een vergadering omdat mijn dochter weer een zwemdiploma heeft gehaald of mijn zoon een nieuwe auto heeft waar hij apentrots op is. Dit is naast gewoon verrassend en leuk ook nog een opening om voor anderen ook meer open te zijn. Je leert mensen ook beter kennen als je zelf open bent.
    Omdat het voor mijn kids vanaf hun geboorte al zo is, weten ze niet beter, maar dat maakt ons niet minder oplettend wat wel en wat niet. Als ze zelf niet willen, dan niet en dochterlief leest ze inmiddels na (wat haar niet alleen betrekt, maar ook goed is voor haar leesvermogen).

    Wat ik maar wil zeggen, als je eenmaal ‘door’ bent, blijkt het helemaal niet zo erg om privé te delen. Geluk en verdriet is voor iedereen herkenbaar en er wordt ook nagenoeg altijd goed op gereageerd. Soms zelfs met de vraag om ergens een blog van te maken, vaak met opmerkingen dat ze zo’n levensoverzicht ook graag zouden willen hebben.

    Het kost wel bakken met tijd. Deze week zijn ze een week bij oma, en ik merk nu hoeveel extra tijd ik in de avond heb. Maar wel goed dat oma straks de foto’s aanlevert voor een week-overzicht-blog, want anders ontstaat er een gat in de timeline ;o)

    Interesse: http://www.delcour.nl/kids

    • Desi

      “Je leert mensen ook beter kennen als je zelf open bent.” Dat is een mooie uitspraak! En daar sluit ik me helemaal bij aan. Maar dat vergt ook je flink kwetsbaar opstellen en dat is soms nog best moeilijk. Al valt het naderhand altijd mee met hoe ‘erg’ het was om open te zijn, want het levert vaak veel meer op dan het je kost. Leuk om jou ervaringen te lezen over dit onderwerp, dankjewel voor het delen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *